Gerçekten askeri farklı kafamızda canlandırıyormuşuz. Hiç bilmezdim böyle olacağını. Aslında sadece asker de değildim en sivile karışan kısmındaydım, Jandarma oldum.

Bildiğiniz elinde MP5 makinalı tabanca, dolu 29 mermi, belimde ki kütüklüğümde 2 tane daha şarjör olan bir jandarma oldum.

Görevlerimiz de polis gibiydi. Hırsız kovaladık, yol kontrol yaptık, sarhoş baktık, kavga ayırdık, gözaltına aldık, trafik kazalarına müdahale ettik, yangınlara koştuk. (Nedense benim arkamda koşan komutanımızı, kimlikler kadar kimlik sahiplerine baktığımızı, bir köyümüzün delisinin yürek parçalayan haykırışıydı sarhoşluğu, kavga iki çocuk arasında çıkmıştı, pompalı tüfekle saldırı ise ayrı bi olay anlatmayım burada, gözaltına aldığımız çok oldu, trafik kazasında bir motorcuyu öldürmüş adamı güvenliği ve evrak işleri için, bikaç başka gözaltımız oldu ama kardeş ben kaçayım diyen gecenin 3'ünde 3 kişiye kendilerini zor duruma sokmamak için yerlerinde kalmalarınıyla ikna etmem de kibarlık ve nezaketin yılanı deliğinde de tutabileceğinin bir göstersesi olarak buraya yazmak istiyorum! Yangınlara gittiğimizde sadece durup baktık, itfaye genelde bizden çok sonra gelebildi, ya suyu bitmiş oluyordu yada başka bir yangından gelmiş, inanıyorum iftarla ve öğle yemeğine denk gelmesi ile bir ilgisi yoktur kesinlikle, buradan sivillere seslenmek istiyorum: ormanlık/makilik arazide sigaranızı söndürünüz!)

Tabi bunlar dışadıdayken, bir de karakolun içinde vatan için çalıştık: Mıntıka yaptık (Paspas çekmek, yaprak toplamak, karakolu yıkamak, komutanların ayak işlerini yapmak gibi). Yatak çarşaflarını germek, dolabın muntazam olması (dolap'ta bir yedek kıyafet, eşofman olacak) gibi hayati sorunlarla uğraştık. Askerliğin temeli disiplin nede olsa. Temeli sarsmamak lazım.

Bitti askerlik. Şimdi daha çetin koşllar başladı. Askerken yüz lira sigara ve çayı karşılıyordu. Tam "kominist" bir sistem askerlik. Şimdi vahşi kapitalizmin kolları altında buldum kendimi.